Als ik heel eerlijk ben vind ik dat ik best wat weet van ontwerpen, en ook misschien wel van uitdagend ontwerpen (maar wat is dat dan; uitdagend ontwerpen..?) Ik had alleen een heel ander beeld bij dit LA dan het nu blijkt te zijn. Dat gebeurt je soms als je een Master volgt.
Ontwerpen voor mij/bij ons gaat om het ontwerpen van scholingen, trainingen, leerinterventies op de werkplek etc. Daarbij gaan we uit van een vraag; vanuit de organisatie (gebaseerd op beleid), van een individu of van een afdeling of leidinggevende. En dat kan zowel een interne als externe klant zijn. We betrekken in een ontwerp steeds de praktijk; wat willen ze bereiken? Hoe ziet hun wereld eruit als de ideale situatie is bereikt?
Bij een vraag van een afdeling die mantelzorgondersteuning wil verbeteren wordt de inhoud van de interventie bepaald door wat de afdeling verstaat onder 'verbeteren van mantelzorgondersteuning'. Samen analyseren van de vraag en de behoefte is dus de basis van een ontwerp. Daarbij gebruiken we ook kaders; protocollen, afspraken, beleid of landelijke richtlijnen (zoals bij reanimatieonderwijs). Die bepalen de grenzen maar geven ook een deel van de inhoud. Een reanimatieles moet bijvoorbeeld altijd gaan over de vaste logaritmen bij een reanimatiesituatie; dat is een richting en begrenzing van de inhoud.
In het ontwerp staat daarnaast de lerende centraal: wat wil die, wat kan die al, waar wil zij heen en hoe wil ze dat bereiken. Die vragen bepalen zowel je inhoud en de doelen, als de vorm en de leeractiviteiten. Dat combineer je met inzichten uit literatuur over het optimaal leren van professionals.
Maar als ik nou heel eerlijk ben; soms sturen ook de ideeën van een leidinggevende en de beschikbare tijd en het geld het ontwerp. We leven niet in een ideale wereld, soms kan niet alles zoals je het zou willen of zoals maximaal optimaal is voor de lerende. Maar toch, we streven er wel naar en daarom is dit onze tegeltjeswijsheid:

Geen opmerkingen:
Een reactie posten